Pojęcie historii architektury. Jej wpływ na dzisiejsze czasy.

---

Odkrycia archeologiczne i ich znaczenia

Co to jest w ogóle historia architektury? Jak wpływają na nasze dzisiejsze czasy odkrycia archeologiczne?

Zanim skupimy się na samej architekturze starożytnej na początek warto opisać kilka ważnych kwestii jeżeli chodzi o historię architektury. Samo pojęcie architektury pojmowane jest jako nauka, która opisuje estetyczny oraz techniczny rozwój architektury. Nauka ta opisuje również budownictwo od początków ludzkiej działalności budowlanej do chwili obecnej. Historia architektury zajmuje się również związkami architektury z rozwojem techniki, czynnikami klimatycznymi, ekonomicznymi, socjologicznymi jak również polityczno-ideologicznymi i religijnymi.

Najczęstszym ujęciem historii architektury związanej z europejskim kręgiem kulturowym aż do wieku dziewiętnastego wieku jest periodyzacja, która posługuje się podziałem na epoki stylistyczne. Wedle takiego podziału cała działalność budowlana danego okresu jak i terytorium może być scharakteryzowana oraz opisana za pomocą skodyfikowanych cech stylistycznych. Historykami architektury są najczęściej osoby z wykształceniem z dziedziny architektury albo historii sztuki. Sztukę prehistoryczną trudno jest oddzielić, konkretne zagadnienia powiązane są ze sztuką tych najstarszych dziejów ludzkości. Jedynym zapisem, który mówi nam o dokonaniach człowieka są znaleziska archeologiczne jakie pochodzą z tamtych czasów. Jest to jednak wiedza dość wyrywkowa, nadal dokonywane są odkrycia, które mają wpływ na historię. Wystarczy wspomnieć, iż słynne znaleziska w jaskiniach w Salève czy Chaffaund we Francji, Thayngen w Szwajcarii, Altamira w Hiszpanii zostały odkryte dopiero w dziewiętnastym wieku. Na przykład Jaskinię Lascaux odkryto we Francji dopiero w 1940 roku. Jest to czas odkrycia sztuki związanej z pradziejami.

Najstarsze malowidła związane są z przedstawieniami zoomorficznymi. Nieznane są przyczyny powstania takich malowideł. [Reklama: technologie budowlane, projekty garaży] Istnieją teorie, które wiążą je z obrzędami magicznymi, rytuałami błagalnymi czy destrukcyjnymi. Prawdopodobna jest ich funkcja estetyczna ozdobna i dydaktyczna (nauka dla młodych łowców). Poza wyobrażeniami zwierząt odnalezione zostały figurki, które przedstawiają postać kobiety. Naukowców zawsze zastanawia różnica sposobu w artystycznym ukazaniu sylwetki zwierząt oraz człowieka. O ile zwierzęta malowane są w sposób naturalistyczny to postacie kobiet posiadają wygląd mocno przerysowany. Wyolbrzymienie ich cech płciowych może być związane z kultem płodności i preferencjami seksualnymi (prokreacyjnymi). Starsze, tłuste kobiety zapewniały płodność, natomiast większe szanse przeżycia potomstwa. Wraz z nastaniem osiadłego trybu życia, poznaniem nowych materiałów (ceramiki, miedzi, brązu, nawet żelaza ), zmieniają się motywy zdobnicze spotykane w zachowanych zabytkach kultury. Pojawiają się abstrakcyjne układy linii, plam. Z tego typu dekoracjami powiązane są motywy falistej wstęgi opasującej naczynia, koncentryczne koła, linie łamane, ząbkowania występujące na przemian z powierzchniami gładkimi. Okres narodzin architektury wiąże się z przekształceniem gospodarki zbieracko-rybacko-łowieckiej w gospodarkę, która związana jest z uprawą roślin oraz hodowlą zwierząt, przyjmowany jest razem z pojawieniem się budowli, które związane są z pochówkiem (one, jako najstarsze przetrwały do dzisiaj). Najdawniejsze, znane aktualnie znaleziska to głowa człowieka znaleziona w jaskini Grimaldi chroniona 2 pionowymi kamieniami oraz spoczywającymi na nich głazami. Kolejne to kurhany, które pochodzą nawet sprzed 7000 lat, tolos z ok. 3270 p.n.e. wyspy Carn a z ok. 3215 p.n.e. w wyspy Borno. W trzecim tysiącleciu pojawiają się na terenach Europy Zachodniej dolmeny oraz menhiry, gdzie wiele znalezisk pochodzi z drugiego tysiąclecia p.n.e.

Tagi: Historia architektury, historia sztuki, znaleziska archeologiczne, odkrycia

---

szeroki wybór drzwi,okien,parapetów oraz rolety szczecin

Powiązany artykuł: Nastawienie na pluralizm i złożoność, czyli historia powstania nowego prądu w architekturze

Brak komentarzy!

Zobacz także:

Sztuka helladzka

Sztuka helladzka rozwinęła się na terenach Grecji lądowej od II połowy trzeciego tysiąclecia aż do1100 p.n.e., czyli podboju ziem Achajów przez Dorów. [Reklama: sprzedaż nieruchomości warszawa, Balustrady] Termin sztuka helladzka wprowadzony został przez dwóch badaczy: Waces’a oraz Charlesa Blegena. Ostatnia faza rozwoju sztuki helladzkiej, datowana jest od około 1600 p.n.e. Bardzo często nazywa się ją sztuką mykeńską.

Architektura starożytna

Rozwój architektury starożytnego Egiptu, a mówiąc jeszcze szerzej w pojęciu sztuki starożytnego Egiptu, obejmuje okres od IV tysiąclecia przed naszą erą do czwartego wieku naszej ery. Cała ta epoka charakteryzowała się jednością artystycznych form, ciągłością w rozwoju i funkcją służebną wobec władców czy religii. Sztuka pomagała w utrzymaniu jak i utrwalaniu ustalonego porządku społecznego. Najstarsze zachowane szczątki osad oraz cmentarzyska wywodzą się z okresu predynastycznego, czyli z IV tysiąclecia p.n.e. Zostały odnalezione niedaleko miejscowości, Fajum, Badari, Omami, Amra czy Gerza.

Sztuka egejska

Sztuka egejska jest to termin, który obejmuje twórczość artystyczną basenu Morza Egejskiego w okresie od około 2600 p.n.e. do 1100 p.n.e. Była to epoka brązu. W tym czasie występowały, a przede wszystkim oddziaływały na siebie nawzajem: sztuka minojska (zwana również sztuką kreteńską), sztuka cykladzka, sztuka helladzka, której ostatni okres zwano sztuką mykeńską.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2009

kontakt